الشيخ البهائي العاملي
96
الكشكول
هركه نبود مبتلاى ماهروي * نام أو از لوح انساني بشوى دل كه فارغ باشد از مهر بتان * لتهء حيضي بخون آغشتهدان سينهء فارغ ز مهر گلرخان * كهنه انبانيست پر از استخوان كل من لم يعشق الوجه الحسن * قرب الرحل اليه والرسن يعني آنكس را كه نبود عشق يار * بهر أو پالان وافساري بيار قاسم بيك حالتي پيوسته ز من كشيده دامن دل تست * فارغ زمن سوخته خرمن دل تست گر عمر وفا كند من از تو دل خويش * فارغتر از آن كنم كه از من دل تست الرشيد الوطواط اي روي تو فردوس برين دل من * روزان وشبان غمت قرين دل من گفتم مگر از دست غمت بگريزم * عشق تو گرفت آستين دل من في مليح يحرث للّه حراث مليح غدا * في كفه المحراث ما أجمله ؟ ! كأنه الزهرة « 1 » قدامه * الثور يراعي مطلع السنبلة « 2 » في الشيب من مخزن الأسرارا للشيخ نظامي : دولت اگر دولت جمشيديست * موى سفيد آيت نوميديست صبح برآمد چو سوى مست خواب * كز سر ديوار گذشت آفتاب رفت جواني وتغافل بسر * جاي دريغست دريغي بخور گمشدهء هركه چو يوسف بود * گم شدنش جاي تأسف بود فارغى از قدر جواني كه جست ؟ * تا نشوي پير ندانى كه چيست ؟ گرچه جواني همه چون آتش است * پيرى تلخست وجواني خوشست شاهد باغست درخت جوان * پير شود بركندش باغبان شاخ تر از بهر گل نوبر است * هيزم خشك از پى خاكستر است
--> ( 1 ) الزهرة : هو النجم المعروف . ( 2 ) يعني أن نجمة الثور لا تطلع حتى تطلع نجمة سنبله .